verhaaltje met moraaltje!

Op het het laatste moment haaste ik me om naar de winkel te gaan om mijn boodschappen te kopen. Toen ik al dat volk zag, begon ik te kiezen: “Ik ga hier véél tijd verliezen, en ik heb nog zoveel te doen. Boodschappen doen begint werkelijk een karwei te worden. Het zou goed zijn als ik kon gaan
slapen en pas daarna wakker worden” Ik baande me een weg naar de fruitafdeling. Daar begon ik te morren over de prijzen van het fruit, terwijl ik me afvroeg of de kinderen echt zoveelzouden eten. Ik kwam terecht in een gang met speelgoed, waar ik uit een ooghoek een ventje van ongeveer 5 jaar opmerkte, die een mooie kleine pop tegen zich aangedrukt hield. Hij hield niet op met haar haren te strelen en haar zachtjes tegen zich aan te drukken. Ik vroeg me af voor wie die pop bestemd
was.

Vervolgens draaide de kleine jongen zich om naar een dame die bij hem was: “Tante, ben je zeker dat ik niet genoeg geld heb ?” De dame antwoorde hem wat ongeduldig: “Je weet het dat je niet genoeg geld hebt om ze te kopen.” Daarna vroeg zijn tante hem om daar te blijven en enkele minuten op haar te wachten, waarop ze snel vertrok. De kleine jongen hield nog altijd de pop
in zijn handen. Uiteindelijk ging ik naar hem toe en vroeg ik hem

 

Vrede?

    Vrede?

Heel eenzaam en verlaten
Zittend op een overgebleven steen
Starend voor zich uit
Want nu is ze voor altijd alleen

Vragende ogen, met een trieste blik
Tranen rollend over haar wang
Al de mannen in het groen
Heel de omgeving maakt haar bang

Papa, mama, broer en zus
Waar is iedereen gebleven?
Zitten jullie soms verstopt onder het puin?
Moet ik hier in mijn eentje leven?

Waarom is de grond zo rood?

 

Spijt…

Spijt
Ga nooit weg zonder een groet
Ga nooit heen zonder een zoen
Als je het noodlot zult ontmoeten
Kun je het nooit meer doen
Ga noot weg zonder te praten
Dat doet soms een hart zo’n pijn
Wat je ’s morgens hebt verlaten
Kan er ’s avonds niet meer zijn

 

Geduld

Geduld
Pijnlijke momenten, wanhopen is makkelijk gedaan
Maar daarmee kan je de situatie nog steeds niet aan.
Geduld is je medicijn in alle tijden,
Je kracht om te blijven strijden.
Beproevingen en tegenslagen, te veel om te verdragen
Richt je tot Allah sterk en standvastig,
Al ben je kapot van verdriet en is dit nog zo lastig.
Heb geduld, wees sterk en Allah doet het verdere werk.
Wees in alle tijden tevreden met je lot,
Ga niet onnodig lijden, maak jezelf niet kappot
Al vallen de laatste stenen van je gebouwde muur tot aan je voeten neer,
En zie je geen enkel lichtpuntje meer
Heb geduld, geduld is je kracht, geduld is je macht
Denk aan de waardevolle beloning die op je wacht.
Zoek toevlucht alleen bij Allah, werp je neer, huil en laat je gaan,
Waarlijk Allah zal je belonen voor elke geduldige traan…

 

Zou jij?

Zou jij?? 

Zou jij aan mij denken als ik er niet meer ben?
Zou je huilen als ik er niet meer ben?
Zou je mij missen als ik er niet meer ben?
Zou je goed over mij praten als ik er niet meer ben?
Zou je zeggen, lahirahmha, ik vond haar lief?
Of zou je zeggen.. Is ze weg? Lekker boeiend!!
Zou je zeggen ik mocht haar echt?
Of zou je zeggen ik mocht haar echt niet?
Zou je zeggen dat je van me hield?
Of zou je zeggen dat je me haatte?
Zou je elk jaar weer aan mij terug denken?
Of vind je het alleen maar hoofdpijn?
Zou je mij gezicht elke nacht zien in je ogen?
Of zou je daar geen tijd voor hebben?
Zou je naar de nabestaanden naar toe gaan of bellen?
Of zou je die moeite niet eens nemen?
Zou je dou3a voor me doen?
Of zou je dat niet doen?
Zou jij huilen als je aan
mij begint te denken?
Of op zn minst een brok in je keel krijgen?
Zou jij mij zien in je dromen?
Zou jij langskomen?
Was ik belangrijk voor je geweest?
Of was ik maar een buitenbeentje voor je?
Was ik een goede vriendin geweest voor jou?
Of dacht je daar niet eens aan?
Denk jij weleens aan de dood?

Of denk jij dat je nooit dood zal gaan??

Ik?
Ik zou altijd

 

Die ene…

Die ene
Liefde is mooi liefde is pijn
Liefde zit diep in je hart
En het gevoel is heel fijn

Liefde heeft vele betekenissen
Van wie jij houdt mag je zelf beslissen

Liefde zal nooit verdwijnen

Denk aan die ene, de almachtige
Hij die de zon doet laten schijnen

Ook al voel je je soms alleen en rot
Denk dan aan die ene almachtige god

Vrienden en geliefden vergaan
Maar onthoud die ene blijft altijd bestaan

Houd daarom van je heer
En bid tot hem 5 keer

Weet van wie je houd en om wie je geeft
Dan behoor jij insha allah tot degene die een goed leven heeft.

 

Une lettre à toi Dounia…

Dounia : tu es un monde très dangereux, toi qui rend les gens malheureux.

Dounia : je ne doit pas m’attacher à toi, sinon tu risquerais de me faire perdre la foi.

Dounia : tu es la source de mes ennuies, toi qui parfois me crée des soucis.

Dounia : toi qui m’eloigne du bien , toi qui m’apporte rien.

Dounia : tu es tellement compliquée que des fois j’ai du mal à te resistée.

Dounia : la plupart des gens sont fou de toi, mais moi je ne veux pas de toi, j’ai simplement besoin de ma foi.

Dounia : tu n’es pas dans mon coeur, et jamais tu m’as procurer du bonheur.

Dounia: je veux le PARADIS ça s’appelle une vie. 

 

”Het leven is als een treinreis”

Het leven is als een treinreis

Mensen stappen op en mensen stappen af. Er zijn haltes met een gelukkig weerzien, en haltes met een droevig afscheid.
Als we geboren worden stappen we op de trein, en ontmoeten onze ouders, en denken dat ze de hele reis bij ons zullen blijven. De realiteit is echter anders.

Ze stappen af in een station en laten ons achter in de trein, zonder hun gezelschap, liefde en genegenheid.
Maar er stappen andere mensen op. Mensen die voor ons heel belangrijk zullen zijn tijdens de verdere reis
Het zijn onze broeders en zusters, onze vrienden en al de andere mooie mensen die van ons houden.
Voor sommigen is de reis een leuke uitstap.
Voor anderen is het een droevige reis met zware bagage (beproevingen).
Nog anderen staan steeds klaar om te helpen.
Sommigen laten een grote heimwee achter.….
Anderen stappen in en onmiddelijk terug uit en geven ons enkel de tijd om hen vluchtig te
kruisen.

Soms zijn we verrast dat bepaalde medereizigers waarvan we houden

 

Een cadeau voor jou…

Een jongeman bereidde zich voor om af te studeren. Al maanden bewonderde hij een prachtige sportauto en wetend dat zijn vader zich zoiets wel kon veroorloven vertelde hij dat zo’n auto alles was wat hij afstudeer cadeau wenste.Terwijl de dag van de uitreiking steeds dichter bij kwam, hield de jongeman zijn vader nauwlettend in de gaten, in de hoop dat hij aanwijzingen zou krijgen dat zijn vader de auto had gekocht.

Uiteindelijk, op de morgen van het afstuderen, vroeg zijn vader hem om bij hem in de studeerkamer te komen. Zijn vader vertelde hem hoe trots hij was om zo’n fijne zoon te hebben en hoeveel hij van hem hield. Hij overhandigde zijn zoon een

 

Asala Nasri: “Al Qibla Al Olaa”

Filastien (Palestina)

Filastien, Filastien, Filastien
Dromen van kinderen verschromen
Verdriet, doet alles teniet
Het nest bedekt met doorns
De duif vervlogen
Kan hij nog wederkeren

Een kaars brandt, Vuur gloeit,
verlangen naar Al-quds bloeit
Al-quds roept ons
Haar hart bonkt